Zapraszamy na nowy adres
Za chwilę nastąpi automatyczne przekierowanie na nowa stronę
Jeżeli to nie nastąpi kliknij na ENTER
Historia
Pierwsza wzmianka pisana o Poddębicach pochodzi z 1388 i zawarta
jest w łęczyckich ksiegach sądowych, wymieniających właścicieli:
Wita i Urbana. Około 1400 Poddębice otrzymują po raz pierwszy prawa miejskie. W
XIV w. należały do wielkopolskiego rodu Chebdów
z pobliskiego Niewiesza. W XV w. część Poddębic należała do Poddębskich herbu
Pomian, wywodzących się z Chebdów, a część do Oporowskich herbu Sulima. W 1518
dobra te przejęli w drodze ożenku Grudzińscy herbu Grzymała. Na początku XVII w.
od Grudzińskich, poprzez Duninów Poddębice trafiają w ręce Barbary Sanguszkowej.
Ostatnimi posiadaczami tych dóbr byli (od 1787) Zakrzewscy
- aż do II wojny światowej.
Miasto rozwijało się słabo, w okresie upadku gospodarczego traciło prawa
miejskie, ponownie je odzyskując w 1822 i ostatecznie w 1934. Dopiero po II
wojnie światowej rozpoczął się dla miasta okres rzeczywistego rozwoju.
Od 1 stycznia 1956 Poddębice stały się siedzibą powiatu. Powstały zakłady dające
mieszkańcom miejsca pracy. W mieście istnieje siedziba Związku Gmin Regionu
Poddębickiego.
Miasto powiatowe w woj. łódzkim, na Wysoczyźnie Łaskiej, nad Nerem, na północny wschód od Sieradza. 8000 mieszkańców. Pierwotnie Poddębie (1388 Poddambe); prawa miejskie koniec XIV w. do 1870, ponownie w 1934. Przemysł odzieżowy, drzewny. Późnorenesansowy pałac i kościół z początku XVII w. Muzeum.
Województwo
łódzkie
Powiat poddębicki
Gmina - Poddębice
miejsko-wiejska
Powierzchnia - 5,89 km²
Położenie
- 51° 54' N 18° 58' E
Liczba mieszkańców
- 7898
Strefa numeracyjna
43
Kod pocztowy 99-200
Tablice rejestracyjne EPD